Droga Krzyżowa Chrystusa i nasza nie kończy się grobem beznadziei – prowadzi nas do Niedzieli Zmartwychwstania! Ta stacja jest okazją, by dziękować Ci, Panie Jezu, za Twej Męki trud oraz za wszystkich tych ludzi, którzy mieli odwagę powiedzieć Tobie swoje „tak” i konsekwentnie dotrzymali czy dotrzymują wciąż swoich chrzcielnych zobowiązań. A patrząc na przykłady świętych, odczytuję w swym sercu płynące z ich strony prowokacyjne pytanie: „Mogli jedni, mogli drudzy – możesz i ty!”. Odpowiadam więc z taką wiarą, na jaką mnie dziś stać: mogę i chcę! Zmartwychwstały Panie, chcę żyć tak, jak Ty sobie życzysz i być Twoim świadkiem dokądkolwiek mnie poślesz. Tylko pomóż mi łaską swoją, bo wiem, że bez Ciebie nic nie potrafię uczynić (por. J 15, 5).

 

            Oto doszedłem, Panie, do kresu Adoracyjnej Miejskiej Drogi Krzyżowej, przeżywanej w czternastu wrocławskich kościołach. Dziękuję Ci za to nowe doświadczenie w moim życiu duchowym.

Raz jeszcze proszę pokornie: [Panie] wierzę, ale zaradź memu niedowiarstwu! (Mk 9, 24); [Panie], przymnóż nam wiary! (Łk 17, 5).

Ofiaruję Ci mój czas, zmęczenie i modlitwy jako zadośćuczynienie za moje grzechy i zaniedbania. Pobłogosław, Jezu, moje dobre postanowienia i plany na przyszłość. Udziel łaski, bym nie ustał w drodze, nie zniechęcił się, a także zdołał przyprowadzić do Twojego Boskiego Serca moje siostry i braci, którzy Cię Jezu, jeszcze nie poznali, nie pokochali prawdziwie i nie przyjęli jako swojego Pana.

Maryjo, Matko Pocieszenia, przyczyń się za mną, abym nie zmarnował otrzymanych darów tego nabożeństwa i wrócił umocniony do swojej codzienności. Obym umiał – jak Ty, Matko naszego Pana i moja – poprawnie odczytywać Bożą wolę i pełnić ją z całego serca, z całej duszy i ze wszystkich sił swoich. Amen.

 

O ODPUSTACH

Na podstawie: http://www.brewiarz.pl/czytelnia/odpusty.php3

 

 

Nauka o odpustach łączy się z tajemnicą Bożego Miłosierdzia. W sakramencie pojednania grzesznik otrzymuje przebaczenie wyznanych grzechów, za które szczerze żałuje. Dzięki temu może on osiągnąć wieczne zbawienie. Uzyskane przebaczenie nie uwalnia jednak od kar doczesnych (czasowych), które spotykają nas za życia lub po śmierci w czyśćcu. Uwolnieniu od tych kar służy właśnie obfity skarbiec odpustów Kościoła.

 

Odpust jest to darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy

odpuszczone już co do winy.

Rozróżnia się odpusty cząstkowe i zupełne (zależnie od tego, w jakim stopniu uwalniają nas od kary doczesnej). Odpusty te może zyskiwać każdy ochrzczony po spełnieniu odpowiednich warunków dla siebie lub ofiarowywać je za zmarłych.
Warunki uzyskania odpustu zupełnego:

  • Brak jakiegokolwiek przywiązania do grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak całkowitej dyspozycji – zyskuje się odpust cząstkowy).
  • Stan łaski uświęcającej (brak nieodpuszczonego grzechu ciężkiego) lub spowiedź sakramentalna.
  • Przyjęcie Komunii świętej.
  • Odmówienie modlitwy (np. Ojcze nasz i Zdrowaś Mario) w intencjach Ojca Świętego (nie chodzi o modlitwę w intencji samego papieża, choć i ta modlitwa jest bardzo cenna; modlitwa związana z odpustem ma być skierowana w intencji tych spraw, za które modli się każdego dnia papież.
  • Wykonanie czynności związanej z odpustem (w naszej sytuacji było to odprawienie Drogi Krzyżowej).

 

Uwagi dodatkowe

Spowiedź, Komunia święta i modlitwa w intencjach Ojca Świętego mogą być wypełnione w ciągu kilku dni przed lub po wypełnieniu czynności, z którą związany jest odpust; między tymi elementami musi jednak istnieć związek. Po jednej spowiedzi można uzyskać wiele odpustów zupełnych, natomiast po jednej Komunii Świętej i jednej modlitwie w intencjach papieża – tylko jeden odpust zupełny.

Kościół zachęca do ofiarowania odpustów za zmarłych (niekoniecznie muszą być to osoby nam znane, nie musimy wymieniać konkretnego imienia – wystarczy ofiarować odpust w intencji osoby zmarłej, która tego odpustu potrzebuje).

Odpustów (zarówno cząstkowych, jak i zupełnych) nie można ofiarowywać za innych żywych.