ZAKOŃCZENIE

1. Modlitwa końcowa
Panie Jezu, moja wędrówka na tegorocznym szlaku Adoracyjnej Miejskiej Drogi Krzyżowej dobiegła końca. Dziękuję Ci za tę łaskę! Potrzebne mi były te godziny pielgrzymki po śladach Twojej bolesnej męki, aby obudziło się moje sumienie, odnowiła wiara, wzmocniła nadzieja i na nowo rozpaliła miłość. Chcę wiernie zachować podjęte postanowienia – a zwłaszcza to najważniejsze: by na serio, „na przepadłe” pójść za Tobą z moim krzyżem.
Pamiętam, że do nabożeństwa Drogi Krzyżowej przywiązana jest łaska odpustu – proszę o nią pokornie, bo wiem, że jako człowiek grzeszny wciąż potrzebuję Bożej amnestii.
A chociaż tyle zrazy zwiodłam/zawiodłem, nie dotrzymując podjętych zobowiązań, w odpowiedzi na Twoją nieskończoną Miłość, chcę z głębi serca powtórzyć za św. Piotrem: Panie, Ty wiesz o wszystkim. Ty wiesz, że Cię kocham! (J 21, 17).

2. Św. Matka Teresa z Kalkuty
„Pamiętajmy, że męka Chrystusa kończy się zawsze radością zmartwychwstania, toteż kiedy czujesz we własnym sercu cierpienie Chrystusa, pamiętaj, że nadejść musi zmartwychwstanie, musi zajaśnieć radość Wielkanocy. Nie pozwól, aby smutek tak tobą zawładnął, że zapomnisz o radości zmartwychwstania Chrystusa.
Niechaj towarzyszy ci radość zmartwychwstania Chrystusa, niechaj przepełni twoją duszę. Dobry Bóg sam ofiarował nam siebie. Radość zwiastuje anioł w Betlejem. Jezus w swoim ziemskim życiu pragnął dzielić się swoją radością z apostołami: Aby radość moja w was była (J 15, 11). Słowo radość było zawołaniem pierwszych chrześcijan. Święty Paweł jakże często powtarza: Radujcie się zawsze w Panu, jeszcze raz powtarzam: radujcie się! (Flp 4, 4). W podzięce za wielką łaskę chrztu kapłan mówi do nowo ochrzczonego: Obyś służył Kościołowi z radością.
Niechaj radość naszego zmartwychwstałego Pana obdarzy was siłą do pracy, niechaj będzie drogą prowadzącą do Ojca, światłem służącym za drogowskaz i chlebem życia”.