Czym ma stać się to specjalne, wielkopostnevnabożeństwo, przeżywane w czternastu świątyniachvmiasta Wrocławia?
Najpierw wyznaniem wiary. My, którzy tak często i łatwo chowamy się w prywatność ze swoją religią, którzy wręcz zapieramy się Jezusa w życiu co-
dziennym – czujemy potrzebę wyjścia na zewnątrz, by zaświadczyć, że On, Ukrzyżowany Pan, jest naszym Zbawicielem. To wyznanie jest jednocześnie zaproszeniem, które kierujemy do tych naszych sióstr i braci, którzy odeszli od Boga, od Kościoła – być może wskutek braku naszej miłości i licznych grzechów, uznawanych już za „normalność”?

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej jest z pewnością także formą naszej osobistej pokuty. Przecież Jezus z Nazaretu cierpiał za nas – konkretnie: za mnie!

Każda z tych XIV stacji przypomni mi zdrady, jakich dopuszczam się sam, nasze rodziny, społeczność parafialna, ochrzczeni rodacy… Przy każdej ze stacji będzie okazja do podjęcia niełatwego rachunku sumienia, by wzbudzić w sercu serdeczny żal i chęć nawrócenia ku Bogu.

Wreszcie to nabożeństwo ma nas wszystkich przenieść w Misterium Męki naszego Pana Jezusa

Chrystusa, które nie tylko miało miejsce kiedyś, w Jerozolimie, ale które trwa nieustannie. Prawdziwe są słowa znanej piosenki religijnej:

„To nie gwoździe Cię przybiły, lecz mój grzech;
to nie ludzie Cię skrzywdzili, lecz mój grzech.
To nie gwoździe Cię trzymały, lecz mój grzech;
choć tak dawno to się stało – widziałeś mnie”.

Do medytacji wprowadzone zostały również krótkie teksty, które zawdzięczamy św. papieżowi Janowi Pawłowi II oraz słudze Bożemu kardynałowi Stefanowi Wyszyńskiemu.

Dlaczego?

W roku 2020 obchodzić będziemy stulecie urodzin naszego wielkiego Rodaka z Wadowic (18 maja) oraz uroczystość beatyfikacji Prymasa Tysiąclecia (7 czerwca). Przypomnijmy słowa Ojca świętego, wypowiedziane w dzień po inauguracji jego pontyfikatu podczas audiencji dla Polaków, które ukazują niezwykły związek tych wybitnych Pasterzy Kościoła (30 maja 1983 r. na dziedzińcu głównego gmachu KUL w Lublinie ustawiono pomnik Homagium autorstwa Jerzego Jarnuszkiewicza, ukazujący scenę z placu św. Piotra w Rzymie w dniu 22 X 1978 r.: kardynał Stefan Wyszyński oddaje cześć papieżowi Janowi Pawłowi II):

„Czcigodny i umiłowany Księże Prymasie! Pozwól, że powiem po prostu, co myślę. Nie byłoby na Stolicy Piotrowej tego Papieża-Polaka, który dziś pełen bojaźni Bożej, ale i pełen ufności rozpoczyna nowy pontyfikat, gdyby nie było Twojej wiary, nie cofającej się przed więzieniem i cierpieniem, Twojej heroicznej nadziei, Twego zawierzenia bez reszty Matce Kościoła, gdyby nie było Jasnej Góry i tego całego okresu dziejów Kościoła w Ojczyźnie naszej, które związane są z Twoim biskupim i prymasowskim posługiwaniem”.

(Rzym, 23 X 1978 r.)

Potrzeby sięgania do nauczania św. Jana Pawła II uzasadniać nie trzeba – co więcej: po 15. latach od jego śmierci słowa te wydają się coraz bardziej aktualne dla wszystkich.

7 czerwca 2020 r. w Warszawie na placu Piłsudskiego odbędzie się beatyfikacja kardynała Stefana Wyszyńskiego. Trzeba, aby nie było to wydarzenie, które młodemu pokoleniu pozostanie zupełnie obojętne (Warto przypomnieć, że kard. Stefan Wyszyński zamknął oczy na doczesność 28 maja 1981 r., czyli 39 lat temu, zatem ludziom młodym jego działalność niewiele lub wręcz nic już nie mówi.. Trudno przecenić duchową spuściznę Prymasa Tysiąclecia, dzięki któremu dokonały się przemiany na polskiej ziemi). Całe życie walczył on o godność człowieka i o wolność narodu, któremu przewodził, ukazując Maryję jako wzór człowieka wolnego i zasłuchanego w głos mówiącego Boga.

Rozważając stacje Drogi Krzyżowej, będziemy mogli postawić sobie pytanie: Czy systematycznie poznajemy i realizujemy nauczanie naszych świętych heroldów, czy godnie zagospodarowuje swoją wolność?

Przy poszczególnych stacjach podane są także pytania pomocnicze do osobistego rachunku sumienia. Zakończeniem medytacji powinna stać się osobista modlitwa, w której można skorzystać z modlitw, zamieszczonych w Przewodniku. Do dyspozycji pielgrzymów jest również śpiewnik, zawierający: krótkie śpiewy przy stacjach Drogi Krzyżowej, brewiarzowe hymny wielkopostne, Psalmy, pieśni pasyjne, pieśni pokutne, pieśni do Matki Bożej i Gorzkie żale.