Czym ma stać się to specjalne, wielkopostne nabożeństwo, przeżywane na szlaku piątej AMDK miasta Wrocławia?

Najpierw wyznaniem wiary. My, którzy tak często i łatwo chowamy się w prywatność ze swoją religią, którzy wręcz zapieramy się Jezusa w życiu codziennym – czujemy potrzebę wyjścia na zewnątrz, by zaświadczyć, że On, Ukrzyżowany Pan, jest naszym Zbawicielem i Panem. To wyznanie jest jednocześnie zaproszeniem, które kierujemy do tych naszych sióstr i braci, którzy odeszli od Boga, od Kościoła – być może wskutek braku naszej miłości i licznych grzechów, uznawanych już za „normalność”?

Nabożeństwo Drogi Krzyżowej jest z pewnością także formą naszej osobistej pokuty. Przecież Jezus z Nazaretu cierpiał za nas – konkretnie: za mnie! Każda z tych XIV stacji przypomni mi zdrady, jakich dopuszczam się sam, nasze rodziny, społeczność parafialna, ochrzczeni rodacy… Przy każdej ze stacji będzie okazja do podjęcia często niełatwego rachunku sumienia, by wzbudzić w sercu serdeczny żal i chęć nawrócenia ku Bogu. 

Wreszcie to nabożeństwo ma nas wszystkich przenieść w Misterium Męki naszego Pana Jezusa Chrystusa, które nie tylko miało miejsce kiedyś, w Jerozolimie, ale które trwa nieustannie. Prawdziwe są słowa znanej piosenki religijnej:

 

To nie gwoździe Cię przybiły, lecz mój grzech; 

to nie ludzie Cię skrzywdzili, lecz mój grzech.  

To nie gwoździe Cię trzymały, lecz mój grzech; 

choć tak dawno to się stało – widziałeś mnie.

 

Medytację przy każdej z 14. stacji możemy podejmować na kilku poziomach – i to nie tylko podczas nawiedzania kolejnego kościoła stacyjnego. Jeśli tylko warunki na to pozwalają, warto przed rozpoczęciem modlitwy odczytać jeden z opisów Męki Pańskiej.

Pierwsza propozycja medytacji wiąże się ze sceną ukazaną na każdej ze stacji, prowadząc do jej aktualizacji w naszym życiu osobistym i podjęcia konkretnych postanowień.

Do rozważań wprowadzone zostały również (podobnie jak w roku ubiegłym) krótkie teksty kard. Stefana Wyszyńskiego, którego beatyfikacji w maju bieżącego roku oczekujemy. 

Temat przewodni obecnego roku duszpasterskiego brzmi: „Zgromadzeni na świętej Wieczerzy” i dotyczy Eucharystii. Ta wielka tajemnica naszej wiary, stanowiąca Źródło i Szczyt życia Kocioła, domaga się stałej pielęgnacji i czułej troski. Dlatego przy każdej ze stacji Drogi Krzyżowej znajdą się pytania do rachunku sumienia wobec Skarbu, jaki Pan Jezus podarował Kościołowi.

Zakończeniem nawiedzenia w świątyni powinna stać się osobista modlitwa, w której można skorzystać z modlitw, zamieszczonych w Przewodniku. Do dyspozycji pielgrzymów jest również śpiewnik, zawierający: krótkie śpiewy przy stacjach Drogi Krzyżowej, brewiarzowe hymny wielkopostne, Psalmy, pieśni pasyjne, pieśni pokutne, pieśni do Matki Bożej i Gorzkie żale.