STACJA I * KATEDRA ŚW. JANA CHRZCICIELA

Sanktuarium NMP Adorującej

 

 

 

 

 

Adres: pl. Katedralny 18; 50-329 Wrocław
71/322-25-74

Godziny Mszy św.:
W niedziele: 7.00, 8.30, 10.00, 11.30, 13.00, 16.30, 18.30
W dni powszednie: 6.30, 7.00, 8.00, 9.00, 18.30
W soboty: 8.00, 9.00, 18.30

Nabożeństwo Gorzkich Żali:
Niedziele Wielkiego Postu, godz. 17.30

Nabożeństwa Drogi Krzyżowej:
Piątki Wielkiego Postu godz. 8.30 i 19.00

Okazja do spowiedzi św.:
W niedziele i święta nakazane: podczas Mszy św.
Od poniedziałku do piątku: godz. 6.30-13.00 i 16.00-19.00
W soboty: godz. 6.30-13.00 i 18.00-19.00

Pieczątka: dostępna przy I stacji Drogi Krzyżowej.

Jak dojechać?
Przystanek w pobliżu: Katedra
T: 2, 10; A: 704, 914, A, C, N

Przystanek w pobliżu: pl. Bema
T: 6, 8, 9, 11, 17, 23; A: 128, C

Historia katedry
Archikatedra pw. św. Jana Chrzciciela zwana Matką kościołów śląskich – jest najwspanialszym zabytkiem gotyckiej architektury sakralnej. Historia tej świątyni zaczyna się od zjazdu gnieźnieńskiego, kiedy to w 1000 roku utworzono biskupstwo wrocławskie, obok krakowskiego i kołobrzeskiego. Przez wieki ulegała wojennym zniszczeniom i pożarom.
Odbudowana już w 1951 r. została konsekrowana przez abp. Stefana Wyszyńskiego – prymasa Polski.
We wnętrzu katedry podziwiać można cenne zabytki rzeźby i malarstwa: tryptyk Zaśnięcia Najświętszej Marii Panny z 1552 r. (przeniesiony z Lubina), murowana ambona (1723), dębowe stalle powstałe w latach 1662-1665, a także liczne nagrobki z okresu średniowiecza, manieryzmu i baroku. Katedra ma aż 21 kaplic, z których godne uwagi są przede wszystkim: św. Elżbiety (1680-1686) i Elektorska (1716-1721) będąca dziełem wybitnego wiedeńskiego architekta J.B. Fischera von Erlach.

W prezbiterium znajduje się srebrny ołtarz św. Jana Chrzciciela (1591 r.) fundacji biskupa Andreasa Jerina.

Na wieżach świątyni znajduje się punkt widokowy, na który można dostać się windą.

www: http://www.katedra.archidiecezja.wroc.pl/

 

STACJA II * KOŚCIÓŁ PW. ŚW. MICHAŁA ARCHANIOŁA (Muchobór Wielki)

 

Adres: ul. Stanisławowska 87
54-611 Wrocław

Telefon parafialny: 71/784 30 50

Godziny Mszy św.
W niedziele: 8.00, 9.30, 10.45, 12.00, 13.30, 18.00
W dni powszednie: 7.00 i 18.00
W święta: 9.00 i 18.00

Gorzkie Żale
Niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.00

Droga Krzyżowa
Piątki Wielkiego Postu: godz. 17.00 i 18.30

Adoracja Najświętszego Sakramentu
W pierwsze czwartki, piątki i soboty miesiąca: godz. 17.00-18.00

Inne nabożeństwa
Nowenna do Matki Bożej Muchoborskiej: środy godz. 17.30
Nabożeństwo fatimskie: w 13. dniu każdego miesiąca

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele: podczas Mszy św.
W dni powszednie: przed Mszami św.
W pierwsze czwartki, piątki i soboty miesiąca: godz. 17.00-18.00

Jak dojechać?
Przystanek: Muchobór Wielki
A: 107, 119, 132, 241, 247, 319

Uwaga:
Są duże utrudnienia z parkowaniem prywatnych pojazdów. Między przedszkolem a kościołem znajduje się tylko kilka miejsc należących do Parafii.

Historia kościoła i parafii
Najstarsza informacja dotycząca kościoła pochodzi z 1347 r. Niestety, nie ma danych archiwalnych pozwalających określić, jaką miał skalę i jak wyglądał ów kościół.
Dzisiejsza najstarsza część kościoła (murowana) powstała ok. 1400 r., następnie ok. 1500 r. rozbudowana, zachowała się do tej pory.
Następne informacje dotyczą budowli w znacznie późniejszym okresie. Donoszą o uszkodzeniu przez burzę w 1579 r. dachu na wieży, którą w 1651 r. ponownie okryto gontem.
Do 1906 r. kościół był filią nieistniejącej obecnie parafii pw. św. Mikołaja. Od 1907 r.  kościół działa jako parafialny; w związku z tym podjęto decyzję o jego powiększeniu. Prace przy rozbudowie świątyni rozpoczęto 24 września 1912 r.
Dokumenty umieszczone w dniu 4 października 1913 r. w kuli na wieży opisują, że 1 maja 1913 r., w obecności  proboszcza Wilhelma Herrmanna i burmistrza,  położono kamień węgielny pod rozbudowę kościoła wg projektów radcy budowlanego Josefa Maasa. Rozbudowę zakończono w 1915 r. W latach 50-tych XX w. został obniżony hełm wieży na wniosek dowództwa pobliskiego lotniska wojskowego. Od tego czasu dokonano licznych prac remontowych, nie wprowadzających zmian w strukturę budowli.
We wnętrzu świątyni na szczególną uwagę zasługują: freski, płaskorzeźba ze sceną Ostatniej Wieczerzy, gotycki ołtarz i gotycka figura Matki Bożej Muchoborskiej z Dzieciątkiem Jezus. Autorstwo rzeźby przypisuje się Hansowi Olmutzerowi, który wykonał analogiczną rzeźbę Złotej Marii dla kościoła NMP w Gorlitz.
Szczególną czcią otaczał Matkę Bożą Muchoborską ks. Leon Pęcherek, który modlił się z wiernymi przed Jej obliczem i prawdopodobnie ułożył słowa modlitwy, śpiewanej do dzisiejszego dnia.
Matka Boża Muchoborska nosi dwa wezwania: Matki Bożej Dobrego Uśmiechu i Matki Bożej Pocieszenia.

STACJA III * KOŚCIÓŁ PW. ŚW. JADWIGI (Kozanów)

 

Adres: ul. Pilczycka 25
54-150 Wrocław

Telefon parafialny: 071/351 58 00

Godziny Mszy św.
W niedziele: 7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 13.15, 18.00, 20.00
W dni powszednie: 7.00, 18.00;

Gorzkie Żale
Niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.00

Droga Krzyżowa
Piątki Wielkiego Postu: po Mszy świętej o godzinie 7.00 i 18.00

Okazja do spowiedzi św.
30 minut przed każdą Mszą św.

Jak dojechać?
Przystanek: Kolista
T: 31, 32; A: 101, 102, 103, 104, 126, 127, 136, C

Historia parafii
Po pierwszej wojnie światowej Wrocław – najbardziej przeludnione miasto ówczesnych Niemiec – stanął w obliczu kryzysu mieszkaniowego. Na obrzeżach miasta rozpoczęto wznoszenie osiedli ogrodowych. Jednym z większych było wybudowane w 1919 roku osiedle Popowice. Liczyło ono ok. 8000 mieszkańców. Wewnątrz osiedla na przestronnym placu wznosił się kościół katolicki pod wezwaniem św. Jadwigi Śląskiej. Jego budowę rozpoczęto w 1925 roku według projektu wrocławskich architektów Johannesa Gebla i Theodora Pluschki. Kościół znajdował przy obecnej ulicy Kłodnickiej, był pseudogotycką sześcioprzęsłową świątynią wzniesioną z licowej cegły, wybudowaną na planie krzyża łacińskiego. Wysoka na 64 m wieża zwieńczona spiczastym hełmem górowała nad okolicą i była widoczna niemal z każdego miejsca na osiedlu. W 1926 roku do parafii dołączono osiedle Kozanów.
Niestety, 1. kwietnia 1945 roku podczas walk o Wrocław świątynia została doszczętnie zniszczona przez wojska sowieckie. Na terenie Kozanowa znajdowały się trzy cmentarze: jeden parafialny należący do parafii św. Mikołaja i dwa komunalne. Na każdym z cmentarzy znajdowała się kaplica. Wszystkie ucierpiały w 1945 roku. Najmniej uszkodzona kaplica, wybudowana ok. 1920 roku została odremontowana, przystosowana do potrzeb duszpasterskich i przekształcona w kościół pw. św. Jadwigi Śląskiej. Do roku 1963 kościół filialny parafii pw. Macierzyństwa NMP na Pilczycach, prowadzonej przez OO. Oblatów Maryi Niepokalanej. W styczniu 1964 roku kozanowski kościółek uzyskał status kościoła rektoralnego. Administratorami kościoła byli ojcowie oblaci. W tym czasie – w drugiej połowie lat 60-tych – kościół otrzymał nowe okna i witraż w prezbiterium, przedstawiający św. Jadwigę Śląską
Z początkiem 1970 roku erygowano parafię rzymskokatolicką. Pierwszym proboszczem został jej dotychczasowy administrator o. Tadeusz Kliczkowski. W 1976 roku proboszczem kozanowskiej parafii został ojciec Franciszek Kaczmarek, który był ostatnim oblatem piastującym tę funkcję.
25 czerwca 1981 roku decyzją Wrocławskiej Kurii Metropolitalnej zakończyli swoje pasterzowanie ojcowie Oblaci Maryi Niepokalanej. Parafię przejęli księża diecezjalni. Proboszczem został ks. Dominik Mazan. Od początku 1982 roku trwały przygotowania do budowy plebani, domu katechetycznego i w dalszej kolejności rozbudowy kościoła. W 1983 roku, po długiej i uciążliwej zbiórce materiałów, ruszyła budowa plebani. W prace bardzo mocno zaangażowali się mieszkańcy Starego Kozanowa, stanowiącego trzon niewielkiej jeszcze parafii. Jesienią 1985 roku rozpoczęto przygotowania terenu pod wykopy fundamentów rozbudowywanego kościoła i domu katechetycznego. Dnia 7. czerwca tego roku biskup Tadeusz Rybak wmurował kamień węgielny pod budowę nowego kościoła. Koniec lat osiemdziesiątych i początek nowej dekady to budowa kościoła. Przy wylewaniu fundamentów i w prostych pracach pomagali społecznie parafianie.
W 1996 roku budowa kościoła była na ukończeniu, trwały jedynie prace przy wystroju wnętrza świątyni.

W niedzielę 22. października 2000 roku Metropolita Wrocławski Jego Eminencja Kardynał Henryk Gulbinowicz podczas uroczystej Mszy Świętej dokonał poświęcenia kościoła parafialnego pod wezwaniem Świętej Jadwigi Śląskiej.

STACJA IV * KOŚCIÓŁ PW. ŚW. AGNIESZKI (Maślice)

Adres: ul. Śliwowa 3
54-106 Wrocław

kościół pw. św. Agnieszki – ul. Maślicka 111
kościół pw. MB Fatimskiej – ul. Maślicka 138

Telefon parafialny: 71/354 11 65

Godziny Mszy św.
W niedziele: w kościele pw. MB Fatimskiej: 8.00, 9.15, 10.30, 12.00, 13.00, 18.00
W dni powszednie: w kościele parafialnym pw. św. Agnieszki: 7.00, 18.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.00

Droga Krzyżowa:
W piątki Wielkiego Postu: dla dzieci godz. 17.00, dla dorosłych godz. 18.30

Adoracja Najświętszego Sakramentu:
W czwartki od godz. 17.30

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele: podczas każdej Mszy św.
W dni powszednie: przed Mszami św.

Jak dojechać?
Przystanek: Śliwowa
A: 102, 103

 

STACJA V * KOŚCIÓŁ PW. NMP NIEUSTAJĄCEJ POMOCY (Muchobór Mały)

 

 

 

 

Adres: ul. Szkocka 35
54-402 Wrocław

Telefon parafialny: 71/373 72 45

Godziny Mszy św.
W niedziele: 7.30, 9.30, 11.00, 12.30, 18.00
W dni powszednie: 7.00, (9.00 – tylko w piątki Wielkiego Postu), 18.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.00

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu: godz. 9.30, 17.15 (dla dzieci), 18.30

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele podczas Mszy św.
W dni powszednie: 15 minut przed Mszą św.

Jak dojechać?
Przystanek w pobliżu: Nowy Dwór (500 m)
A: 106, 107, 109, 119, 122, 124, 126, 132, 134, 142, 148, 149
Przystanek w pobliżu: Szkocka (500 m)
A: 119, 124, 126, 133, 134, 136, 143

Historia parafii i kościoła

Parafia pw. NMP Nieustającej Pomocy we Wrocławiu Muchoborze Małym została wydzielona z parafii św. Michała Archanioła na Muchoborze Wielkim i oficjalnie erygowana w dniu 7 marca 1983 roku dekretem Jego Eminencji ks. Kardynała Henryka Gulbinowicza. Początki wspólnoty są jednak znacznie wcześniejsze. Już w latach 1965-1968 na terenie osiedla istniał punkt katechetyczny (w prywatnym domu mieszkańców osiedla), a od 1971 r. mieszkańcy mogli uczestniczyć we Mszy św. w kaplicy przy ul. Greckiej, w budynku, w którym z czasem zostały zorganizowane salki katechetyczne, a potem także mieszkania dla kapłanów.
Od momentu powołania parafii pierwszy jej proboszcz, ks. Franciszek Skorusa, rozpoczął starania o pozyskanie placu na budowę kościoła i po pięciu latach, tj. wiosną 1988 r. rozpoczęła się budowa świątyni oraz domu parafialnego. Autorami projektu budowy kościoła byli: Erhard Kloza i Matylda Miller. Mimo wielu trudności prace budowlane postępowały dość szybko, na tyle, że od 9 marca 1997 r. wszystkie niedzielne Msze św. były sprawowane już w budynku kościoła. W drugi dzień Świąt Wielkanocnych, tj. 31 marca 1997 r., ks. Kardynał Henryk Gulbinowicz dokonał uroczystego poświęcenia i wmurowania kamienia węgielnego, a 29 października 2000 r. konsekrował tutejszą świątynię.

Ciekawostki
Grób pierwszego proboszcza parafii, ks. Franciszka Skorusy, znajduje się na placu kościelnym i jest bardzo licznie odwiedzany przez parafian i gości.
Mimo powszechnego kultu Matki Bożej Nieustającej Pomocy, tutejsza świątynia jest jedną z dwóch w całej Archidiecezji o takim tytule.
Od roku 2015, dzięki staraniom obecnego proboszcza, ks. Zbigniewa Ordy, do świątyni wprowadzane są kolejne relikwie Świętych i Błogosławionych. Parafia posiada już relikwie: bł. Honorata Koźmińskiego (wmurowane zostały w ołtarz świątyni w 2000 r.); św. Jana Pawła II; św. Charbela Makhlaufa; św. Dominika Savio; św. siostry Faustyny Kowalskiej; bł. Jerzego Popiełuszki; św. Eugeniusza de Mazenoda; św. Antoniego M. Clareta; bł. Bronisława Markiewicza; św. brata Alberta Chmielowskiego i bł. s. Bernardyny Jabłońskiej.

STACJA VI * KOŚCIÓŁ PW. NMP KRÓLOWEJ POKOJU (Popowice)

 
 

Adres: ul. Ojców Oblatów 1
54-239 Wrocław

Telefon parafialny: 71/793 67 71

Godziny Mszy św.
W niedziele: 7.00, 8.30, 10.00, 11.30 (z udziałem dzieci), 13.00, 18.00, 21.00
W niektóre święta zniesione: 6.30, 9.00, 11.00, 16.30, 18.00, 19.30
W dni powszednie w kościele pw. św. Jerzego: 6.30, 9.00, 18.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.00

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu: godz. 16.30 (dla dzieci), 17.30

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele i święta: na początku każdej Mszy św.
W dni powszednie: od godz. 9.00 i od godz. 18.00
W piątki w kościele pw. św. Jerzego: godz. 15.00-18.00
W pierwsze piątki miesiąca:
w kościele NMP Królowej Pokoju: godz. 15.00-18.00
w kościele pw. św. Jerzego: od godz. 6.30 i od godz. 9.00

Jak dojechać?
Przystanek w pobliżu: Kwiska (500 m)
A: 101, 102, 106, 119, 122, 124, 128, 129, 134, 136, 140, 143
Przystanek w pobliżu: Małopanewska (300 m)
T: 3, 10, 20, 23, 31, 32, 33
Przystanek w pobliżu: Rysia (400 m)
A: 103, 104, 122, 127, 128, C

Historia parafii
Powstanie popowickiej parafii na początku XX w. wiązało się ze wzrostem liczebnym ludności katolickiej w tej części miasta. Fakt ten spowodował, iż w 1905 r. podjęto decyzję o budowie kaplicy pw. św. Jerzego, a nieco później domu parafialnego. W ten sposób powstała samodzielna kuracja – okrąg duszpasterski, który 25 maja 1914 r. podniesiono do rangi parafii. Obejmowała ona wówczas, oprócz Popowic, również Gondów Mały, Kozanów, Pilczyce oraz Maślice Wielkie i Małe. Dynamiczny urbanistyczny rozwój Popowic w latach dwudziestych ub. stulecia zaowocował m.in. budową neogotyckiego kościoła pw. św. Jadwigi przy ul. Kłodnickiej. Kościół ten zniknął z powierzchni ziemi, zniszczony w czasie wojny.
W roku 1928 przy kościele pw. św. Jerzego osiedlili się Misjonarze Oblaci Maryi Niepokalanej, wspomagając proboszcza w jego pracy duszpasterskiej.
Okres II wojny światowej przyniósł ogromne zniszczenia w zachodniej części Wrocławia, w wyniku których popowickie osiedle przestało istnieć. Pomimo wielu przeciwności w latach 1951-1953 oblaci dokonali odbudowy kościoła i klasztoru. Ich opieką duszpasterską byli wówczas otoczeni mieszkańcy 16. domów, stojących wzdłuż ul. Legnickiej, a także mieszkańcy Kozanowa i Pilczyc. 16 grudnia 1969 r. erygowano na Popowicach odrębną parafię.
Zwrot w dziejach maleńkiej wspólnoty parafialnej nastąpił na początku lat siedemdziesiątych, gdy na Popowicach rozpoczęto budowę osiedla mieszkaniowego, przewidzianego na 20 tysięcy osób. Inwestycja ta stanowiła duże wyzwanie również dla ojców oblatów, których naczelnym zadaniem stało się zorganizowanie od podstaw dużej parafii miejskiej. Dlatego jednym z głównych zadań było wybudowanie zaplecza katechetycznego, a w perspektywie także nowej świątyni, zdolnej pomieścić ciągle wzrastającą liczbę wiernych. W roku 1974 oblaci uzyskali pozwolenie na wzniesienie budynku administracyjno-gospodarczego, który tymczasowo przeznaczono na cele katechetyczne i liturgiczne. Natomiast zdobycie zgody na rozpoczęcie budowy nowej świątyni było nieosiągalnym marzeniem. Wszelkie wysiłki w tym kierunku spotykały się z kategoryczną odmową władz komunistycznych.
Radosny przełom nastąpił dopiero 20 sierpnia 1980 r. Uroczystość poświęcenia kamienia węgielnego w dniu 16 maja 1982 r. rozpoczęła okres dwunastoletnich prac, którymi kierowali: o. proboszcz Stanisław Cyganik OMI i inż. Mieczysław Szatański. Autorami projektu architektonicznego byli: Wacław Hryniewicz, Wojciech Jarząbek i Jan Matkowski.
Nową epokę w dziejach popowickiej wspólnoty rozpoczął dekret, odczytany w dniu 19 kwietnia 1991 r. podczas wizytacji bp. Adama Dyczkowskiego, na mocy którego parafia zmieniła dotychczasowe wezwanie i została powierzona Matce Bożej Królowej Pokoju.
Trzy lata później, 8 października 1994 r., miała miejsce podniosła uroczystość poświęcenia nowego kościoła, którego dokonał nuncjusz apostolski abp Józef Kowalczyk, przy udziale metropolity wrocławskiego kard. Henryka Gulbinowicza.

www:
https://wroclaw.oblaci.pl/

STACJA VII * KOŚCIÓŁ PW. MIŁOSIERDZIA BOŻEGO (Gądów)

Adres: ul. Bajana 47a
54-130 Wrocław

Telefon parafialny: 71/351 67 26

Godziny Mszy św.
W niedziele: 7.30, 9.00, 10.30, 12.00, 13.15, 18.00.
W dni powszednie: od poniedziałku do piątku 6.30, 18.00
W soboty: 9.00, 18.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 16.00

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu: godz. 17.15 (dzieci z rodzicami); 19.15 (dorośli)

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele: podczas każdej Mszy św.
W tygodniu: 15 minut przed Mszami św.

Jak dojechać?
Przystanek w pobliżu: Kuźniki stacja kolejowa (400 m)
A: 122, 126, 128, 129
Przystanek w pobliżu: Bulwar Dedala (350 m)
A: 126, 136
Przystanek w pobliżu: Bajana (650 m)
T: 3, 10, 20, 23, 33

Historia kościoła
Ustanowiona w 1993 r. jako Samodzielny Ośrodek Duszpasterski, a następnie erygowana w 1995 r.
Pierwszym proboszczem był ks. kan. Leszek Jabłoński. Jego dziełem jest budowa kościoła, który został uroczyście poświęcony przez ks. abpa Mariana Gołębiewskiego w dniu 19 kwietnia 2009 r. Po śmierci ks. Leszka Jabłońskiego w 2012 r. proboszczem został ks. prałat Mirosław Wójtewicz. Po przejściu ks. Mirosława na emeryturę, od 2014 r. proboszczem jest ks. Stanisław Jóźwiak.
W kościele parafialnym w bocznych ołtarzach umieszczone są relikwie świętych związanych z kultem Miłosierdzia Bożego (św. s. Faustyna, bł. ks. Michał Sopoćko i papież Jan Paweł II) oraz relikwie dzieci fatimskich.

STACJA VIII * KOŚCIÓŁ PW. MACIERZYŃSTWA NMP (Pilczyce)

 

Adres: Pilczycka 139
54-144 Wrocław

Telefon parafialny: 71/353 72 46

Godziny Mszy św.
W niedziele: 7.00, 8.30, 10.00, 11.15, 12.30, 18.00
W dni powszednie: 7.00, 8.30, 18.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.00

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu: godz. po Mszy o godz. 8.30; 17.15

Nabożeństwa
Nowenna do MB. Nieustającej Pomocy: środy, godz. 18.00. Po nowennie Msza św. zbiorowa w intencji polecanych osób żyjących
Nowenna do Bożego Miłosierdzia: piątki, godz. 18.00. Po nowennie Msza św. zbiorowa za polecanych zmarłych

Adoracja Najświętszego Sakramentu:
W I niedziele miesiąca na zakończenie Mszy św.
W czwartki: godz. 8.00-8.30 (Wspólnota Krwi Chrystusa)
W I piątki miesiąca: podczas trwania spowiedzi św.

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele podczas Mszy św

W dni powszednie pół godziny przed Mszą św.
W I piątki miesiąca: godz. 8.00-8.30; 17.00-18.00

Jak dojechać?
Przystanek: Górnicza
T: 31
A: 101, 102, 103, 104, 136

Historia kościoła
Pierwszy kościół na Pilczycach wybudowano w roku 1937. Była to drewniana kaplica dla katolików z terenów przedwojennego Pilsnitz. Ta kaplica czci św. Konrada, a także plebania zostały doszczętnie spalone w wyniku działań wojennych.
W roku 1946 duszpasterzem mianowany został pierwszy polski ksiądz Władysław Nachtman, który zorganizował tymczasową kaplicę w willi przy ul. Tkackiej 57. W kwietniu 1947 r. tę kaplicę przeniesiono na parter byłego sanatorium przy ul. Pilczyckiej 148.
Obecny „mały kościół” został wzniesiony w latach 1949-1950. W 1955 r. oo. Oblaci zmienili wezwanie kościoła na obecne – Najświętszej Maryi Panny. W 1981 r. parafię przejęli od ojców Oblatów księża diecezjalni.
W latach 1983-1990 obok istniejącego kościoła parafialnego zbudowano nowy, duży kościół na potrzeby rozrastającego się osiedla. Poświęcił ją w roku 1994 kard. Henryk Gulbinowicz, który podarował parafii piękny obraz Matki Bożej, umieszczony obecnie w głównym ołtarzu.

STACJA IX * KAPLICA NAJŚWIĘTSZEGO SAKRAMENTU

 

Mniszki Benedyktynki od Nieustającej Adoracji Najświętszego Sakramentu (Benedyktynki-Sakramentki)

Adres: ul. Przedwiośnie 76/78
51-211 Wrocław

Tel. do klasztoru: 692 807 258

Godziny Mszy św.
W niedziele i uroczystości: 7.30
W dni powszednie: 7.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 16.00

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu: dzieci godz. 17.00, dorośli godz. 18.00, młodzież godz. 19.30

Okazja do spowiedzi św.
Przed mszami św.

Jak dojechać?
Przystanek w pobliżu: Starodębowa (350 m)
A: 121, 130

Historia kościoła
Założycielką tego kontemplacyjnego zakonu o ścisłej klauzurze jest sługa Boża Katarzyna de Bar, która przyjęła imię zakonne Mechtylda od Najświętszego Sakramentu (1614-1698). Specyficzną praktyką w tym Instytucie jest „reparacja”, czyli kilkugodzinna adoracja Pana Jezusa każdej z mniszek w duchu wynagrodzenia.
Klasztor powstał we Lwowie 301 lat temu jako fundacja klasztoru warszawskiego (bulla erekcyjna z dnia 16 marca 1719 r.). W roku 1946 siostry zmuszone zostały do opuszczenia Lwowa i tymczasowo osiedliły się w Pławniowicach k. Gliwic. Na polecenie o. wizytatora część sióstr przeniosła się do Barda Śląskiego, do budynków pozostawionych przez niemieckie siostry Jadwiżanki, szukając wciąż miejsca przydatnego do życia klauzurowego.
W roku 1972 do Pawłowic przybyły najpierw trzy siostry, by remontować i odbudowywać klasztor fundowany przez siostry karmelitanki z Kolonii (1935-1937). Trzy lata później przybyła do Pawłowic grupa sióstr z Barda Śląskiego, a w kolejnym roku dołączyły do tej wspólnoty pozostałe siostry z Pławniowic.
Obecna kaplica, dostępna dla wiernych, została dobudowana w roku 2000 i poświęcona 8 grudnia tego roku przez kard. Henryka Gulbinowicza.

STACJA X * KOŚCIÓŁ PW. ŚW. JACKA (Swojczyce)

 

 

 

 

Adres: ul. Miłoszycka 20 A
51-502 Wrocław

Telefon parafialny: 71/348 46 65

Godziny Mszy św.
W niedziele: 9.00, 11.00, 13.00, 18.00
W dni powszednie: 18.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.30

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu:  godz. 17.30

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele i w dni powszednie: pół godziny przed każdą Mszą św.

Jak dojechać?
Przystanek: Miłoszycka
A: 118
Przystanek Swojczycka
A: 115

Historia kościoła

Kościół parafialny ma swoje początki w XVII wieku, chociaż pierwotny budynek z XVI wieku spłonął w 1536 roku. Była to budowla konstrukcji szkieletowej. Podczas wojny trzydziestoletniej kościół w Swojczycach pełnił funkcję kościoła ucieczkowego.
W ramach tzw. redukcji prowadzonej po kończącym wojnę 30-letnią Pokoju Westfalskim, cesarsko-biskupia komisja w dniu 5 lutego 1654 roku odebrała kościół protestantom i przekazała go katolikom. Jednakże na mocy układu altransztadzkiego postanowiono, aby świątynia wróciła do ewangelików, którzy już w 1708 roku powiększyli ją o kolejne 12 łokci. Wtedy również kościół poszerzono jako trójnawowy i dokończono empory.
Katolicy ponownie przejęli kościół w 1945 roku, lecz z powodu zniszczeń początkowo Msze św. były odprawiane na plebani. Rok później kościół został odbudowany, a w dniu 12 lutego 1948 roku utworzono parafię rzymskokatolicką pw. św. Jacka, a kościół stał się świątynią parafialną.
Obecnie jest to 3-nawowa budowla konstrukcji szkieletowej z wypełnieniem ceglanym, z 3-przęsłowym korpusem założonym na planie prostokąta, z dobudowanym od wschodu niższym i węższym prezbiterium z zakrystią (od południa). Korpus przykryty dachem 2-spadowym z dachówką, prezbiterium 3-połaciowym, również ceramicznym.
Główne wejście do kościoła prowadzi przez kruchtę w wieży, wymurowanej od zachodu. Wieża założona na planie kwadratu z zegarem wieżowym, zwieńczona hełmem ostrosłupowym, krytym blachą. Główne piętro wieży nieco węższe, konstrukcji szkieletowej, z półkoliście zamkniętymi oknami. Murowane z cegły wieża i ściana zachodnia (odbudowano po katastrofie z 1889 roku) silnie kontrastują z kratownicowym podziałem pozostałych elewacji.
W narożniku świątyni (prezbiterium) znajduje się wisząca XVII-wieczna ambona z wejściem schodami od zakrystii. Ołtarz główny z XVIII wieku. Obraz główny ujęty dwoma korynckimi kolumnami, na których dwa aniołki podtrzymują symbol Trójcy Świętej.
Świątynia w pierwotnej – zatartej już formie – należała do najstarszych (nawa główna z 1630 roku) kościołów protestanckich konstrukcji szachulcowej na Śląsku (kościół św. Anny w Praczach Odrzańskich). Konstrukcję taką stosowano na zachodzie Europy od średniowiecza do budowy domów, lecz uważano ją za nieodpowiednią dla budowy kościołów ze względu na nietrwałość.
Przez ponad 70 lat o świątynię troszczą się wierni wspólnoty parafii rzymskokatolickiej pw. św. Jacka. W latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku dokonano gruntownego remontu świątyni, zarówno wnętrza jak i elewacji oraz pokrycia dachowego. Wystrój świątyni dostosowywano do potrzeb liturgii rzymsko-katolickiej, nie naruszając podstawowej materii świątyni. Kościół jest zabytkowy, a nadzór nad wszelkimi pracami renowacyjnymi sprawuje Konserwator Miejski.
W ostatnich latach przybywa parafian/mieszkańców tej części Wrocławia z racji powstawania nowych osiedli mieszkalnych: Olimpia Port, Nowy Port, Polana Miłoszycka itp.

STACJA XI * KOŚCIÓŁ PW. ŚW. JAKUBA I KRZYSZTOFA (Psie Pole)

 

 

 

 

Adres: ul. B. Krzywoustego 291
51-310 Wrocław

Telefony parafialne: 71/345 78 13

Godziny Mszy św.
W niedziele: 7.00, 8.30, 10.00, 11.30, 13.00, 18.30
W dni powszednie: 7.00. 18.30

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.30

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu: godz. 18.00

Okazja do spowiedzi św.

W niedziele: przed każdą Mszą św.
W dni powszednie: 6.30-7.30; 18.00-19.00

Jak dojechać?
Przystanek: Psie Pole
A: 121, 128, 130, 131, 141, 241, 251, 904, 911, 914, 921, 924, D, N

Historia kościoła
Chlubnie zapisane w dziejach piastowskiej Polski Psie Pole, gdzie w 1109 r. Bolesław Krzywousty rozgromił wojska niemieckie dowodzone przez Henryka V, posiada kościół wzmiankowany już w 1206 r. Jak bowiem dowiadujemy się z ówczesnego dokumentu papieskiego, książę Henryk Brodaty zamienił wtedy Psie Pole wraz z posiadłościami między rzekami Widawą i Dobrą oraz kościołem i wszelkimi dochodami, otrzymując w zamian Oławę. Transakcja dokonana została z opactwem Św. Wincentego w podwrocławskim Ołbinie, od którego jeszcze w wiekach średnich Psie Pole przeszło w ręce oleśnickich Piastów. Znamy też imię proboszcza Psiego Pola w 1206 r. Był nim Teodor, o którym słyszymy, że prowadził nieokreślony bliżej spór z jakimś duchownym, działającym przy katedrze. Z zapisu wynika, iż konflikt został ostatecznie załagodzony dzięki mediacji biskupa lubuskiego i opata klasztoru na Piasku (1255).
W 1305 r. kościół w Psim Polu wzmiankowany jest w związku z procesem o prawa, wypływające z patronatu przeciw braciom Gablo, mieszczanom i kupcom z Wrocławia, w 1335 zaś dowiadujemy się, iż proboszcz Wawrzyniec z Psiego Pola zrezygnował z tej funkcji i wtedy biskup Nankier przekazał nieobsadzoną świątynię opactwu Św. Wincentego, okazując mu w ten sposób swe względy.
Prawa miejskie Psie Pole uzyskało w 1252 r., ale bliskość Wrocławia sprawiła, że nigdy nie miało się rozwinąć w znaczący organizm. W czasie wojem husyckich w 1442 r., zostało złupione przez dowódcę zaciężnych wojsk wrocławskich Leopolda Assenheimera, który ograbił także kościół. Prawdopodobnie wkrótce potem wzniesiono nowy kościół. Jego prezbiterium miało przetrwać do r. 1892, a mury nawy zachowały się częściowo do dziś. Z tego okresu pochodziło również prezbiterium (istniało ono do 1892 r.). W XV w. kościół wzbogacił się także o nowe wyposażenie, w tym o cenne gotyckie tabernakulum i chrzcielnicę.
W 1571 r. oleśniccy książęta sprzedali Psie Pole, ale w XVII stuleciu znów było ono własnością opactwa ołbińskiego, do którego miało tym razem należeć do 1810 r.
Interesujące światło na stosunki narodowościowe i wyznaniowe w parafii Psiego Pola rzucają zapiski z wizytacji kościelnych, przeprowadzonych w XVII w. Tak więc dowiadujemy się, że w 1651 r. tutejszy kościół, zaniedbany i chylący się ku upadkowi, skupiał ledwie czterech katolików. Miejscowi protestanci przychodzili wprawdzie na kazania, ale nie było nadziei na nawrócenie ich. W 1666 r. wizytacja wykazała, że murowany kościół miał trzy ołtarze, z których główny był starodawny. Wizytator odnotował także, iż przy kościele istniała kaplica polska (capella polonica), w której głoszono kazania. Proboszczem parafii w Psim Polu był wówczas Polak Wincenty Fisselius. Należały do niej wsie Biskupice Widawskie, Kłokoczyce, Pawłowice, Zakrzów i Kowale. Wizytator ubolewał, iż katolików było tu niewielu, a rządy księcia oleśnickiego nie dawały nadziei nawrócenia mieszkańców na katolicyzm.
Napis na nieistniejącym obecnie portalu informował, że w 1697 r. opat wznowił budowę wieży zachodniej, a dzieło to kontynuował jego następca. W zapisce z wizytacji z r. 1706 czytamy, że kościół Św. Jakuba Apostoła został za rządów opata Krzysztofa Langera powiększony i poszerzony oraz wyposażony w piękną wieżę. Miał też wtedy trzy ołtarze.
W dawnych czasach Psie Pole często padało pastwą klęsk żywiołowych i los miasteczka dzielił też kościół. I tak w 1750 r. spłonęła plebania, odbudowana jeszcze w tym samym roku, w 1759 r. zaś kościół wraz z wieżą. Pod koniec wieku (1779) świątynia została mocno uszkodzona przez uderzenie pioruna.
W 1892 r. runęło XV-wieczne kwadratowe prezbiterium i wypadek ten dał asumpt do rozbudowy kościoła w kierunku wschodnim, według projektu J. Ebersa (1893). Dobudowana hala, szersza od starej, trzyprzęsłowej nawy, była trójnawowa i dwuprzęsłowa. Zakończono ją ośmiobocznym prezbiterium, zamkniętym z trzech stron, o formach pseudogotyckich. Kościół był otynkowany, kryty dachówką. Ściany zewnętrzne – zarówno starej, jak i nowej części – wzmocniono przyporami. Trzykondygnacyjna wieża po stronie zachodniej, z końca XVII w. wyróżniała się interesującą architekturą; w parterze miała zaokrąglone narożniki, dwie górne kondygnacje zaś były ozdobione pilastrami. Całość wieńczył hełm kryty dachówką.
W lutym 1945 r. ustępujący przed nacierającymi wojskami sowieckimi hitlerowcy, wysadzili w powietrze kościół Św. Jakuba i Św. Krzysztofa. We wnętrzu wcześniej urządzono skład amunicji, która ułatwiła SS-owskim oddziałom dokonanie barbarzyńskiego czynu. Obok kościoła została też w gruzach pobliska stara szkoła i plebania.
Ruiny i ich otoczenie doczekały się odgruzowania dopiero w latach 1947-1950, gdy administratorem parafii był ks. Ignacy Pawlikiewicz. Wtedy uwidoczniły się różnice zdań na temat koncepcji odbudowy świątyni. Ostatecznie zwyciężyła idea przywrócenia stanu możliwie najbardziej zbliżonego do pierwotnego, gotyckiego. Odbudowa trwała od 1VII 1958 do 9 X 1959 r.; prowadził ją ówczesny administrator parafii ks. Andrzej Gromadzki. 10 V 1959 r. odbyło się odsłonięcie tablicy umieszczonej na zewnętrznej ścianie kościoła, upamiętniającej 850 rocznicę bitwy na Psim Polu.
Najstarsze, XIV-wieczne fragmenty murów zachowały się we wschodniej części kościoła; boczne ściany nawy wzniesiono na fundamentach mających XV-wieczną metrykę. Odbudowę sfinansowano ze środków zebranych wśród miejscowego społeczeństwa, dotacji Kurii Arcybiskupiej oraz władz miejskich Wrocławia.
Obecna świątynia jest obiektem na planie prostokąta, jednonawowym, dwuprzęsłowym, nakrytym kolebkowymi sklepieniami pozornymi (na siatce). Od wschodu nawę zamyka prezbiterium o kształcie zbliżonym do kwadratu ze sklepieniem krzyżowym. Kościół ma dwuspadowy dach i jest opięty przyporami. W latach 1967-1987, gdy proboszczem parafii był ks. Marian Staneta, położono nową posadzkę z marmuru i granitu oraz zmieniono wystrój wnętrza. Nowy ołtarz, w którym złożono Relikwie Św. Jozafata Kuncewicza bpa i Św. Karola Lwangi z Ugandy, konsekrowano w roku 1981. Od 1987 r. parafią administruje ks. Edward Leśniowski. W 1996 r. położono nową dachówkę, a w rok później odmalowano wnętrze. Z wyposażenia wnętrza na uwagę zasługują XV-wieczne: figura Matki Bożej z Dzieciątkiem, kamienne sakramentarium i chrzcielnica.
Kaplica parafialna pw. św. Andrzeja Boboli
Z racji powierzchni kaplica ta pełni rolę głównej świątyni. Przed rokiem 1945 był to dom ludowy, który adaptowano dla celów kultu po zniszczeniu kościoła.
W latach 1967-68 wnętrze kaplicy całkowicie przebudowano i odmalowano. Na jej ścianach umieszczono polichromię T. Wrońskiego. W latach 90-tych wybudowano drugie wejście, otynkowano kaplicę, a obok niej umieszczono metalową konstrukcję dzwonnicy. Z racji Jubileuszu Roku 2000 wykonano nowe poszycie dachu z blachy i położono nową posadzkę z płytek kamienopodobnych i pomalowano wnętrze.

STACJA XII * KOŚCIÓŁ PW. ŚW. JANA APOSTOŁA (Zakrzów)

 

 

 

 

Adres: ul. Królewska 30
51-200 Wrocław

Telefon parafialny: 71/345 55 76

Godziny Mszy św.
W niedziele: 7.00, 9.00, 10.30 (dla dzieci), 12.00, 13.15, 18.30
W dni powszednie: 7.00, 18.30

Gorzkie Żale
Niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.30

Droga Krzyżowa
Piątki Wielkiego Postu: godz. 17.00 (dla dzieci), 18.00, 20.00

Adoracja Najświętszego Sakramentu
W każdy czwartek Wielkiego Postu: godz. 19.00-21.00

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele: podczas każdej Mszy Św.
W dni powszednie: od godz. 18.00.

Jak dojechać?
Przystanek w pobliżu: Osiedle Sobieskiego (350 m)
A: 141, 150, D

Historia kościoła

Parafia erygowana w 1987 r.

STACJA XIII * KOŚCIÓŁ PW. ŚW. KAZIMIERZA (Zgorzelisko)

 

 

 

 

Adres: ul. Litewska 1
51-354 Wrocław

Telefon parafialny: 71/324 97 32

Godziny Mszy św.
W niedziele: 7.00, 8.30, 10.00, 11.30, 12.30, 18.00
W dni powszednie: 7.00, 18.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.15

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu: godz. 12.00; 17.15 (dzieci) 18.30 (młodzież)

Okazja do spowiedzi św.
W niedziele podczas Mszy
W dni powszednie: przed Mszami św.

Jak dojechać?
Przystanek: Inflandzka
A: 121, 130, 131, 150, N

 

STACJA XIV * KOŚCIÓŁ PW. ŚW. IGNACEGO LOYOLI

 

 

Adres: ul. Stysia 16
53-526 Wrocław

Telefon parafialny: 71/334 23 10

Godziny Mszy św.
W niedziele: 8.00, 9.30, 11.00, 12.30, 18.00, 19.30
W dni powszednie: 7.00, 8.00, 10.00, 18.00

Gorzkie Żale
W niedziele Wielkiego Postu: godz. 17.00

Droga Krzyżowa
W piątki Wielkiego Postu: godz. 16.45, 17.30

Adoracja Najświętszego Sakramentu
Od poniedziałku do piątku po wieczornej Mszy św. od godz. 18.00 do 20.00
z możliwością spowiedzi św.

Okazja do spowiedzi św.
Codziennie 30 minut przed Mszą św.

Jak dojechać?
Przystanek w pobliżu: Grabiszyńska (800 m)
T: 4, 5, 11, 24
Przystanek w pobliżu: Zaporowska (600 m)
A: 126, 127, 133, 144
Przystanek w pobliżu: Zaolziańska
T: 2, 6, 7, 14, 17, 20, 24
Przystanek Arkady Capitol
T: OL, OP, 2, 5, 6, 7, 11, 14, 15, 17, 20, 24, 31, 32
A: A, D
Przystanek plac Legionów
T: OL, OP, 4, 5, 11, 14, 15, 24, 32, 31
A: 122, 144
Przystanek w pobliżu: Piłsudskiego (400 m)
A: 122, 144

Historia kościoła
Parafia została utworzona 1 stycznia 1943 roku pod wezwaniem św. Ignacego Loyoli. W czasie wojny kościół nieznacznie ucierpiał. Po zakończeniu wojny szybko przystąpiono do naprawy zniszczenia, tak, by mógł służyć wiernym. Pierwszą Msza św. po remoncie została odprawiona już 5 sierpnia 1945 roku, w zewnętrzną uroczystość św. Ignacego, a 22 listopada 1945 tegoż roku kościół i parafia zostały przekazane jezuitom z Krakowa.
W latach osiemdziesiątych ubiegłego wieku jezuici podjęli starania budowy nowej świątyni. 3 czerwca 1984 roku wmurowano kamień węgielny, a już podczas Pasterki 1986 roku poświęcona została nowa świątynia. Kościół został konsekrowany w dniu 24 maja 1987 roku przez ks. kard. Henryka Gulbinowicza.
Kościół został zaprojektowany przez arch. Zenona Nasterskiego. Witraże zaprojektował Konstanty Łyskowski, a wykonały je W.Z. Inco. Tabernakulum wykonał w roku 1986 S. Niemiec. Krzyż z wizerunkiem Chrystusa wyrzeźbił w drewnie w 1987 roku Mieczysław Bogaczyk z Nowego Sącza. Organy wykonane w 1979 roku są dziełem firmy Józefa Cynara z Wrocławia. Drogę Krzyżową wyrzeźbił w drewnie lipowym w roku 1997 August Pogwizd z Nowego Sącza.
Obraz Matki Bożej jest kopią obrazu Matki Bożej Salus Populi Romani z rzymskiej bazyliki Santa Maria Maggiore, namalowaną na przełomie XVIII/XIX wieku. W naszym kościele jest czczona jako NMP Wspomożycielka Wiernych i obchodzi swe święto 24 maja, na podziękowanie za opiekę nad Kościołem i naszą parafią.